04-03-2010

The Rudolfs weten met hun 'Streets of Glass' de pers een hoop moois te ontlokken, een overzicht:

“Zodra zanger Leo van Duyn zijn keel opentrekt is het alsof Kurt Cobain tot ons spreekt. Dat is zacht gezegd indrukwekkend. Toch is het vooral Foo Fighters wat hier de belangrijkste referentie is. The Rudolfs blinken namelijk uit in het schrijven van puntige songs met een kop en staart. En let op: er zijn zelfs hits aanwezig: Christal en Rail Road Track, die qua feel zich zo kan meten aan Oasis. En dus is het niet raar dat de band onlangs in De Wereld Draait Door stond.” (OOR)

 “Resultaat is een lekker vol klinkend debuut, waarmee ze gaan scoren. Terecht.” (Mania 265)

 “Als zanger Leo van Duyn zijn scheur volledig opentrekt, klinkt hij als het Hollandse achterneefje van Kurt Cobain. En ook de hard-zacht-dynamiek in het begeleidende gitaarwerk doet vaak sterk denken aan Nirvana. Wat opvalt is dat The Rudolfs ook een heel andere kant hebben Behalve Amerikaans kunnen ze ook heel Engels klinken. Knappe jongen die bij de radiohit Christal niet moet denken aan Oasis uit de tijd dat dat nog een leuke groep was.” (Parool, 3 maart ’10)

 “The Rudolfs onderscheiden zich met een aantal sterke en compacte composities en een goede instrumentbeheersing. Streets Of Glass is een ietwat schizofreen album maar met twee indrukwekkende kanten.” (Music Maker, 02-2010)

 “Een volwassen plaat met veertien radiogenieke songs, die stuk voor stuk een prima evenwicht weten te vinden tussen een aantal verschillende genres binnen de rock & roll. De grootste kracht van het album ligt misschien in het feit dat het bij tijd en wijlen verdomd herkenbaar klinkt, zonder dat het cliché wordt.” (Musicfrom.nl, 15 februari 2010)

“Wat een frisse, energieke, prikkelende plaat is dit!” (Twentsche Courant tubantia, 15 feb. 2010)

“De beste sounds uit de jaren zestig (Doors, Beatles) én negentig (Nirvana, Sonic Youth) begroeten elkaar in The Rudolfs.” (Noord-Hollands Dagblad, 26 feb. 2010)

“Prima plaat.” (Gitarist, maart 2010)